صقع : گوشه زمين . صقع : گوشه زمين . صناديد : بزرگان . صواب : صحيح ، درست . صياغت : آراستن ، زرگرى . ضياع : هلاك شدن ، تلف گرديدن . طغات : ظالمان . طفيل : ريزه‌خوار . طوالع : جمع طالع ، فال . عادم النظير : بىنظير عاهت : فساد . عبقرى : باغ عتاق : آزاد گرديدن . عجالت : ماحضر از طعام ، هرچه به شتاب حاضر شده . عصابه : دستمالى كه هنگام درد به سر مىبندند عصبه : گروه . عقارات : نشنانىها . عقار : نازا شدن زن ، در پى شكار رفتن ، نشانه . عقال : خردمندان . عقيب : درپى . عقيقه : قربانى كردن گوسفند . عكاظ : بازار . عنيف : درشت . عوذه : تعويذى كه انسان براى جلوگيرى از ترس يا جنون يا نظر كردن مىنويسد و بر خود مىآويزد . غباوت : كندذهنى . فارط : پيشىگيرنده . فاره : حاذق ، زيرك . فايز : رستگار . فترت : زمان ميان دو پيامبر ، سستى ، ضعف . فتور : آرام شدن ، نرم شدن . فحاوى : مقصود و اهداف كلام . فحواى كلام : مقصود كلام . فطانت : زيركى ، دانايى . قادح : طعن‌زننده ، عيب‌كننده ، شكاف . قالع : بركننده . قذارات : ناپاكىها . قذارات : ناپاكىها ، پليدىها . قشعريره : لرزه ، برخاستن موى بر اندام . قصوى : آرزوى دور . قماط : دزدان ، دست‌بند . قويم : نيكوقامت . كلال : رنجور و ناتوان گرديدن . كلفت : سختى . كنف : شرم‌زده ، ريسمان . لئامت : حسادت ، بخل .